43. Zuhruf · ajete 48–52

وَمَا نُرِيهِم مِّنۡ ءَايَةٍ إِلَّا هِيَ أَكۡبَرُ مِنۡ أُخۡتِهَاۖ وَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ

We ma nurihim min ‘ajetin ‘illa hije ‘ekberu min ‘uhtiha we ‘ehadhnahum bil-’adhabi le’allehum jerxhi’une

Dhe Ne nuk u treguam asnjë mrekulli (ndëshkuese) që nuk ishin më të mëdha se njëra-tjetra dhe ashtu i ndëshkuam në mënyrë që të tërhiqeshin nga rruga që praktikonin.

وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَ ٱلسَّاحِرُ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهۡتَدُونَ

We kalu ja ‘ejjuha es-sahiru ed’u lena rebbeke bima ‘ahide ‘indeke ‘innena lemuhtedun

Dhe ata thanë: "O ti magjistar, lute për ne Zotin tënd sipas besës që ta ka dhënë (të na e largojë dënimin), se ne po besojmë!"

فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابَ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ

Felemma keshefna ‘anhumul-’adhabe ‘idha hum jenkuthune

E kur ua hoqëm atyre dënimin, qe, ata e thyen besën.

وَنَادَىٰ فِرۡعَوۡنُ فِي قَوۡمِهِۦ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَيۡسَ لِي مُلۡكُ مِصۡرَ وَهَٰذِهِ ٱلۡأَنۡهَٰرُ تَجۡرِي مِن تَحۡتِيٓۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ

We nada fir’awnu fi kawmihi kale ja kawmi ‘elejse li mulku misre we hedhihil-’enharu texhri min tehti ‘efela tubsirune

Ndërsa, faraoni thirri popullin e vet e tha: "O popull imi, a nuk është imi pushteti i Egjiptit (i Misirit) dhe i këtyre lumenjve që rrjedhin nën pallatin tim, a nuk po shihni?"

أَمۡ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ مَهِينٞ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

‘Em ‘ena hajrun min hadhal-ledhi huwe mehinun we la jekadu jubinu

Pra, unë jam më i mirë se ky qyqar që mezi flet!