43. Zuhruf · ajete 53–58

فَلَوۡلَآ أُلۡقِيَ عَلَيۡهِ أَسۡوِرَةٞ مِّن ذَهَبٍ أَوۡ جَآءَ مَعَهُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ مُقۡتَرِنِينَ

Felewla ‘ulkije ‘alejhi ‘eswiretun min dhehebin ‘ew xha’e me’ahul-mela’iketu mukterinine

Përse nuk i janë vënë atij bylyzykë nga ari, ose të kenë ardhur bashkë me të engjëjt shoqërues?

فَٱسۡتَخَفَّ قَوۡمَهُۥ فَأَطَاعُوهُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ

Fastehaffe kawmehu fe’eta’uhu ‘innehum kanu kawmæn fasikine

Dhe ashtu ai e frikësoi popullin e vet, e ata e respektuan, por ata ishin vërtet popull i shkatërruar.

فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا ٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ

Felemma ‘asefuna entekamna minhum fe’egreknahum ‘exhma’ine

Kur ata nxitën hidhërimin Tonë, Ne iu hakmorëm atyre dhe i përmbytëm të gjithë.

فَجَعَلۡنَٰهُمۡ سَلَفٗا وَمَثَلٗا لِّلۡأٓخِرِينَ

Fexhe’alnahum selefæn we methelæn lil’ahirine

Dhe i bëmë ata shembull e përvojë për të tjerët.

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ٱبۡنُ مَرۡيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوۡمُكَ مِنۡهُ يَصِدُّونَ

We lemma duribe ebnu merjeme methelæn ‘idha kawmuke minhu jesiddune

Kur iu përmend popullit tënd si shembull biri i Merjemes, ata brohoritën.

وَقَالُوٓاْ ءَأَٰلِهَتُنَا خَيۡرٌ أَمۡ هُوَۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلَۢاۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٌ خَصِمُونَ

We kalu ‘e’alihetuna hajrun ‘em huwe ma derebuhu leke ‘illa xhedelæn bel hum kawmun hasimune

Dhe thanë: "A janë më të mirë zotat tanë apo ai?" Ata nuk të thanë atë, vetëm si polemikë, por ata janë njerëz ngatërrestarë.