44. Duhan · ajete 10–17

سورة الدخان
10

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ

Fartekib jewme te’ti es-sema’u biduhanin mubinin

Ti pra, prite ditën kur qielli sjell një tym konkret.

11

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ

Jegsha en-nase hadha ‘adhabun ‘elimun

Ai (tymi) i përfshinë njerëzit. Ky është një ndëshkim i mundimshëm.

12

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

Rebbena ekshif ‘annal-’adhabe ‘inna mu’uminune

(Ata thonë) Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin, ne do të besojmë.

13

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ

‘Enna lehumu edh-dhikra we kad xha’ehum resulun mubinun

Prej nga atyre ajo këshillë (ai mësim), kur atyre u pat ardhur pejgamber me argument (e nuk besuan)?

14

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٞ مَّجۡنُونٌ

Thumme tewellew ‘anhu we kalu mu’allemun mexhnunun

Po ia kthyen shpinën atij (pejgamberit) dhe i thanë: "I mësuar prej dikujt, i çmendur".

15

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ

‘Inna kashiful-’adhabi kalilæn ‘innekum ‘a’idune

Ne do t'ua largojmë dënimin për pak kohë, por ju do t'i ktheheni kotësisë.

16

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

Jewme nebtishul-betshetel-kubra ‘inna muntekimune

(Përkujto) Ditën kur do t'i kapim me atë rrëmbimin Tonë të fuqishëm e do t'u hakmerremi.

17

۞ وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ

We lekad fetenna kablehum kawme fir’awne we xha’ehum resulun kerimun

Ne përpara tyre e vumë në sprovë popullin e faraonit, dhe i pat ardhur i dërguar i ndershëm.