44. Duhan · ajete 11–13

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ

Jegsha en-nase hadha ‘adhabun ‘elimun

Ai (tymi) i përfshinë njerëzit. Ky është një ndëshkim i mundimshëm.

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

Rebbena ekshif ‘annal-’adhabe ‘inna mu’uminune

(Ata thonë) Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin, ne do të besojmë.

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ

‘Enna lehumu edh-dhikra we kad xha’ehum resulun mubinun

Prej nga atyre ajo këshillë (ai mësim), kur atyre u pat ardhur pejgamber me argument (e nuk besuan)?