44. Duhan · ajete 22–26

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٞ مُّجۡرِمُونَ

Feda’a rebbehu ‘enne ha’uula’ kawmun muxhrimune

E thirri Zotin e vet: "Këta janë popull kriminel".

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

Fe’esri bi’ibadi lejlæn ‘innekum mutteba’une

(Ne i thamë) Tërhiqu me robërit e Mi natën, se do të jeni të ndjekur.

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندٞ مُّغۡرَقُونَ

We etrukil-behre rehwen ‘innehum xhundun mugrekune

Dhe lëre detin ashtu të qetë (të hapur), se ata janë ushtri që do të përmbytet.

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ

Kem tereku min xhennatin we ‘ujunin

Sa kopshte e kroje kanë lënë!

وَزُرُوعٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ

We zuru’in we mekamin kerimin

Edhe ara të mbjella e vende të bukura.