44. Duhan · ajete 23–28

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

Fe’esri bi’ibadi lejlæn ‘innekum mutteba’une

(Ne i thamë) Tërhiqu me robërit e Mi natën, se do të jeni të ndjekur.

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندٞ مُّغۡرَقُونَ

We etrukil-behre rehwen ‘innehum xhundun mugrekune

Dhe lëre detin ashtu të qetë (të hapur), se ata janë ushtri që do të përmbytet.

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ

Kem tereku min xhennatin we ‘ujunin

Sa kopshte e kroje kanë lënë!

وَزُرُوعٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ

We zuru’in we mekamin kerimin

Edhe ara të mbjella e vende të bukura.

وَنَعۡمَةٖ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ

We na’metin kanu fiha fakihine

Dhe sa të mira që i kanë përjetuar.

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ

Kedhalike we ‘ewrethnaha kawmæn ‘aharine

Ja, ashtu atë ua lëmë në trashëgim një populli tjetër.