44. Duhan · ajete 31–36

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيٗا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ

Min fir’awne ‘innehu kane ‘aliæn minel-musrifine

Prej faraonit. Vërtet ai ishte mizor i pakufishëm.

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

We lekadi ehternahum ‘ala ‘ilmin ‘alel-’alemine

Ne i patëm zgjedhur ata (besimtarët beni israilitë) me vetëdije ndër njerëzit e asaj kohe.

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ

We ‘atejnahum minel-’ajati ma fihi bela’un mubinun

Dhe u dhamë argumente (mrekulli) në të cilat patën përvojë të qartë.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

‘Inne ha’uula’ lejekulune

E këta (populli yt) me siguri do të thonë:

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ

‘In hije ‘illa mewtetunal-’ula we ma nehnu bimunsherine

"S'ka tjetër, vetëm ajo vdekja jonë e parë dhe ne nuk do të ringjallemi!"

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Fe’tu bi’aba’ina ‘in kuntum sadikine

Nëse jeni të vërtetë çka thoni (i thonë Muhammedit e besimtarëve), na sillni pra (në jetë) etërit tanë (të vdekur)!