44. Duhan · ajete 32–34

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ

We lekadi ehternahum ‘ala ‘ilmin ‘alel-’alemine

Ne i patëm zgjedhur ata (besimtarët beni israilitë) me vetëdije ndër njerëzit e asaj kohe.

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ

We ‘atejnahum minel-’ajati ma fihi bela’un mubinun

Dhe u dhamë argumente (mrekulli) në të cilat patën përvojë të qartë.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ

‘Inne ha’uula’ lejekulune

E këta (populli yt) me siguri do të thonë: