44. Duhan · ajete 9–18

بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ يَلۡعَبُونَ

Bel hum fi shekkin jel’abune

Por jo, ata (idhujtarët) janë në dyshim, janë duke luajtur.

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ

Fartekib jewme te’ti es-sema’u biduhanin mubinin

Ti pra, prite ditën kur qielli sjell një tym konkret.

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ

Jegsha en-nase hadha ‘adhabun ‘elimun

Ai (tymi) i përfshinë njerëzit. Ky është një ndëshkim i mundimshëm.

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ

Rebbena ekshif ‘annal-’adhabe ‘inna mu’uminune

(Ata thonë) Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin, ne do të besojmë.

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ

‘Enna lehumu edh-dhikra we kad xha’ehum resulun mubinun

Prej nga atyre ajo këshillë (ai mësim), kur atyre u pat ardhur pejgamber me argument (e nuk besuan)?

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٞ مَّجۡنُونٌ

Thumme tewellew ‘anhu we kalu mu’allemun mexhnunun

Po ia kthyen shpinën atij (pejgamberit) dhe i thanë: "I mësuar prej dikujt, i çmendur".

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ

‘Inna kashiful-’adhabi kalilæn ‘innekum ‘a’idune

Ne do t'ua largojmë dënimin për pak kohë, por ju do t'i ktheheni kotësisë.

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ

Jewme nebtishul-betshetel-kubra ‘inna muntekimune

(Përkujto) Ditën kur do t'i kapim me atë rrëmbimin Tonë të fuqishëm e do t'u hakmerremi.

۞ وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ

We lekad fetenna kablehum kawme fir’awne we xha’ehum resulun kerimun

Ne përpara tyre e vumë në sprovë popullin e faraonit, dhe i pat ardhur i dërguar i ndershëm.

أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ

‘En ‘eddu ‘ilejje ‘ibadel-lahi ‘inni lekum resulun ‘eminun

(U pat thënë): "Të m'i dorëzoni robërit e All-llahut, se unë jam i dërguar besnik te ju."