52. Tur · ajete 17–20

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَنَعِيمٖ

‘Innel-muttekine fi xhennatin we na’imin

Ata të devotshmit janë në kopshte e në begati.

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ وَوَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ

Fakihine bima ‘atahum rebbuhum we wekahum rebbuhum ‘adhabel-xhehimi

Të kënaqur me atë që ua dha Zoti i tyre dhe që i ruajti Zoti i tyre nga vuajtja e xhehennemit.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Kulu we eshrebu heni’æn bima kuntum ta’melune

(U thuhet) Me të mirë hani e pini, për atë që vepruat mirë.

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٖ مَّصۡفُوفَةٖۖ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٖ

Mutteki’ine ‘ala sururin mesfufetin we zewwexhnahum bihurin ‘inin

Ata janë të mbështetur në kolltukë të renditur dhe Ne u shoqëruam atyre hyri symëdha.