54. Kamer · ajete 1–9

ٱقۡتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلۡقَمَرُ

Ekterebeti es-sa’atu we enshekkal-kameru

Momenti (i katastrofës së përgjithshme) është afruar, e hëna është çarë (në dysh).

وَإِن يَرَوۡاْ ءَايَةٗ يُعۡرِضُواْ وَيَقُولُواْ سِحۡرٞ مُّسۡتَمِرّٞ

We ‘in jerew ‘ajeten ju’ridu we jekulu sihrun mustemirrun

Po ata (idhujtarët) edhe nëse shohin ndonjë argument (mrekulli) zbrapsen e thonë: "Kjo është magji e vazhdueshme!"

وَكَذَّبُواْ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡۚ وَكُلُّ أَمۡرٖ مُّسۡتَقِرّٞ

We kedhdhebu we etteba’u ‘ehwa’ehum we kullu ‘emrin mustekirrun

Dhe përgënjeshtruan e ndoqën dëshirat e veta, por çdo çështje arrin cakun e fundit.

وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ

We lekad xha’ehum minel-’enba’i ma fihi muzdexherun

Atyre u patën ardhur aso lajmesh (të popujve të lashtë), ku ka mjaft qortime, (për ata që kuptojnë).

حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةٞۖ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ

Hikmetun baligatun fema tugni en-nudhuru

Urtësi e përsosur (është Kur'ani)! Po sa bëjnë dobi qortimet!

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءٖ نُّكُرٍ

Fetewelle ‘anhum jewme jed’u ed-da’i ‘ila shej’in nukurin

Pra, largohu prej tyre. Ditën kur thirrësi (Israfili) kumton një send të tmerrshëm.

خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ

Hushsha’æn ‘ebsaruhum jehruxhune minel-’exhdathi ke’ennehum xheradun munteshirun

Dalin prej varreve, e si karkaleca të shpërndarë e me shikim të përulur.

مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرٞ

Muhti’ine ‘ila ed-da’i jekulul-kafirune hadha jewmun ‘asirun

Duke shpejtuar drejt atij që i thërret, e jobesimtarët thonë: "Kjo është ditë e vështirë".

۞ كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونٞ وَٱزۡدُجِرَ

Kedhdhebet kablehum kawmu nuhin fekedhdhebu ‘abdena we kalu mexhnunun we ezduxhire

Populli i Nuhut që ishte para tyre përgënjeshtroi dhe robin Tonë (Nuhun) e quajti rrenacak dhe thanë: "I marrë!" dhe iu bë kërcënim.