54. Kamer · ajete 4–7

وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّنَ ٱلۡأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزۡدَجَرٌ

We lekad xha’ehum minel-’enba’i ma fihi muzdexherun

Atyre u patën ardhur aso lajmesh (të popujve të lashtë), ku ka mjaft qortime, (për ata që kuptojnë).

حِكۡمَةُۢ بَٰلِغَةٞۖ فَمَا تُغۡنِ ٱلنُّذُرُ

Hikmetun baligatun fema tugni en-nudhuru

Urtësi e përsosur (është Kur'ani)! Po sa bëjnë dobi qortimet!

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡۘ يَوۡمَ يَدۡعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَيۡءٖ نُّكُرٍ

Fetewelle ‘anhum jewme jed’u ed-da’i ‘ila shej’in nukurin

Pra, largohu prej tyre. Ditën kur thirrësi (Israfili) kumton një send të tmerrshëm.

خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ

Hushsha’æn ‘ebsaruhum jehruxhune minel-’exhdathi ke’ennehum xheradun munteshirun

Dalin prej varreve, e si karkaleca të shpërndarë e me shikim të përulur.