54. Kamer · ajete 7–12

خُشَّعًا أَبۡصَٰرُهُمۡ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ كَأَنَّهُمۡ جَرَادٞ مُّنتَشِرٞ

Hushsha’æn ‘ebsaruhum jehruxhune minel-’exhdathi ke’ennehum xheradun munteshirun

Dalin prej varreve, e si karkaleca të shpërndarë e me shikim të përulur.

مُّهۡطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِۖ يَقُولُ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَسِرٞ

Muhti’ine ‘ila ed-da’i jekulul-kafirune hadha jewmun ‘asirun

Duke shpejtuar drejt atij që i thërret, e jobesimtarët thonë: "Kjo është ditë e vështirë".

۞ كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ فَكَذَّبُواْ عَبۡدَنَا وَقَالُواْ مَجۡنُونٞ وَٱزۡدُجِرَ

Kedhdhebet kablehum kawmu nuhin fekedhdhebu ‘abdena we kalu mexhnunun we ezduxhire

Populli i Nuhut që ishte para tyre përgënjeshtroi dhe robin Tonë (Nuhun) e quajti rrenacak dhe thanë: "I marrë!" dhe iu bë kërcënim.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَغۡلُوبٞ فَٱنتَصِرۡ

Feda’a rebbehu ‘enni meglubun fantesir

E ai iu drejtua Zotit të vet: "Unë jam i mundur, prandaj më ndihmo!"

فَفَتَحۡنَآ أَبۡوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٖ مُّنۡهَمِرٖ

Fefetehna ‘ebwabe es-sema’i bima’in munhemirin

Atëherë Ne me një shi të vrullshëm i hapëm dyert e qiellit.

وَفَجَّرۡنَا ٱلۡأَرۡضَ عُيُونٗا فَٱلۡتَقَى ٱلۡمَآءُ عَلَىٰٓ أَمۡرٖ قَدۡ قُدِرَ

We fexhxhernal-’erde ‘ujunæn faltekal-ma’u ‘ala ‘emrin kad kudire

Dhe Ne tokën e zbërthyem në burime uji, kurse uji u bashkua siç ishte caktuar.