56. Vakia · ajete 4–11

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا

‘Idha ruxhxhetil-’erdu rexhxhæn

(Ajo ndodh) Kur toka tundet me dridhje të forta.

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا

We bussetil-xhibalu bessæn

E kodrat shkapërderdhen e bëhen copë e thërrmi.

فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا

Fekanet heba’en munbeththæn

E bëhen pluhur i shpërndarë.

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ

We kuntum ‘ezwaxhæn thelatheten

Dhe ju të ndaheni në tri grupe.

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

Fe’eshabul-mejmeneti ma ‘eshabul-mejmeneti

E ata të djathtit, kush janë ata të djathtit se?

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

We ‘eshabul-mesh’emeti ma ‘eshabul-mesh’emeti

Po të majtit, kush janë ata të majtit?

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ

We es-sabikune es-sabikune

Ndërsa të përparmit janë të dalluar (janë në ballë).

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

‘Ula’ikel-mukarrebune

Ata pra, janë më të afruarit (te Zoti).