56. Vakia · ajete 45–49

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ

‘Innehum kanu kable dhalike mutrefine

Ata përpara kësaj kanë qenë të dhënë pas komoditetit (qejfeve).

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ

We kanu jusirrune ‘alel-hinthil-’adhimi

Dhe ata vazhdimisht ishin në mëkatin e madh.

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

We kanu jekulune ‘e’idha mitna we kunna turabæn we ‘idhamæn ‘e’inna lemeb’uthune

Dhe ishin që thonin: "A pasi të vdesim, të bëhemi dhé e eshtra të kalbur, njëmend do të ringjallemi?"

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

‘Ewe ‘aba’uunal-’ewwelune

"A edhe prindërit tanë të hershëm?"

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ

Kul ‘innel-’ewweline wel-’ahirine

Thuaj: "Edhe të parët edhe të fundit!"