56. Vakia · ajete 68–73

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ

‘Efere’ejtumul-ma’el-ledhi teshrebune

A e shihni ujin që po e pini?

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ

‘E’entum ‘enzeltumuhu minel-muzni ‘em nehnul-munzilune

A ju e lëshoni atë prej reve, apo Ne jemi që e lëshojmë?

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ

Lew nesha’u xhe’alnahu ‘uxhaxhæn felewla teshkurune

Sikur Ne të dëshirojmë, e bëjmë atë të njelmët, përse nuk falënderoni?

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ

‘Efere’ejtumu en-narel-leti turune

A e keni parë zjarrin që ju e ndizni?

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ

‘E’entum ‘enshe’tum shexhereteha ‘em nehnul-munshi’une

A ju krijuat drurin e tij, apo Ne jemi krijues?

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ

Nehnu xhe’alnaha tedhkireten we meta’æn lilmukwine

Ne e bëmë atë si përkujtim (për zjarrin e xhehennemit) dhe të nevojshëm për ata në vende të pabanuara (në shkretëtirë).