56. Vakia · ajete 7–15

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ

We kuntum ‘ezwaxhæn thelatheten

Dhe ju të ndaheni në tri grupe.

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

Fe’eshabul-mejmeneti ma ‘eshabul-mejmeneti

E ata të djathtit, kush janë ata të djathtit se?

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

We ‘eshabul-mesh’emeti ma ‘eshabul-mesh’emeti

Po të majtit, kush janë ata të majtit?

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ

We es-sabikune es-sabikune

Ndërsa të përparmit janë të dalluar (janë në ballë).

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

‘Ula’ikel-mukarrebune

Ata pra, janë më të afruarit (te Zoti).

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Fi xhennati en-na’imi

Janë në xhennetet e begatshme.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

Thulletun minel-’ewweline

(Ata janë) Shumë prej (popujve) të hershmëve.

وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ

We kalilun minel-’ahirine

E janë pak prej të mëvonshmëve.

عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ

‘Ala sururin mewdunetin

Janë në shtretër të qëndisur me ar.