56. Vakia · ajete 81–87

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ

‘Efebihedhal-hedithi ‘entum mud/hinune

A, ndaj këtij ligjërimi (Kur'ani) ju jeni të luhatshëm (të pavendosur)?

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ

We texh’alune rizkakum ‘ennekum tukedhdhibune

Dhe falënderimin për furnizimin tuaj, ju jeni që e gënjeni.

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ

Felewla ‘idha belegatil-hulkume

Përse, pra kur arrin shpirti në fyt,

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ

We ‘entum hine’idhin tendhurune

e ju në atë moment shikoni (se ç'po i ngjet).

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ

We nehnu ‘ekrebu ‘ilejhi minkum we lekin la tubsirune

E Ne jemi më afër tek ai se ju, por ju nuk shihni.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ

Felewla ‘in kuntum gajre medinine

Dhe përse, nëse ju nuk jeni përgjegjës (për vepra),

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Terxhi’uneha ‘in kuntum sadikine

(përse) Nuk e ktheni atë (shpirtin të mos dalë).