56. Vakia · ajete 83–86

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ

Felewla ‘idha belegatil-hulkume

Përse, pra kur arrin shpirti në fyt,

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ

We ‘entum hine’idhin tendhurune

e ju në atë moment shikoni (se ç'po i ngjet).

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ

We nehnu ‘ekrebu ‘ilejhi minkum we lekin la tubsirune

E Ne jemi më afër tek ai se ju, por ju nuk shihni.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ

Felewla ‘in kuntum gajre medinine

Dhe përse, nëse ju nuk jeni përgjegjës (për vepra),