68. Kalem · ajete 17–27

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ

‘Inna belewnahum kema belewna ‘eshabel-xhenneti ‘idh ‘eksemu lejesrimunneha musbihine

Ne i sprovuam ata (mekasit) sikurse i kemi pas sprovuar pronarët e kopshtit. Kur u betuan se do ta vjelin atë herët në agim.

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ

We la jestethnune

E nuk thanë (kur u betuan): "Në dashtë All-llahu - inshall-llahu!"

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ

Fetafe ‘alejha ta’ifun min rabbike we hum na’imune

E, sa qenë ata fjetur, atë (kopshtin) e goditi një bela nga Zoti yt.

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ

Fe’esbehet kalsserimi

Dhe ai gdhiu si të ishte i vjelur.

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ

Fetenadew musbihine

Ata në mëngjes thërritnin njëri-tjetrin.

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ

‘Eni egdu ‘ala herthikum ‘in kuntum sarimine

Ngrihuni herët te prodhimet tuaja, nëse doni t'i vilni!

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ

Fanteleku we hum jetehafetune

Dhe ata vajtën duke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojë kush).

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ

‘En la jedhulennehal-jewme ‘alejkum miskinun

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ

Wegadew ‘ala herdin kadirine

Dhe vazhduan herët në atë qëllimin e përcaktuar të tyre.

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ

Felemma re’ewha kalu ‘inna ledallune

E kur e panë atë, thanë: "S'ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)".

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

Bel nehnu mehrumune

Jo, (nuk kemi humbur rrugën) por paskemi mbetur pa të!