68. Kalem · ajete 23–31

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ

Fanteleku we hum jetehafetune

Dhe ata vajtën duke pëshpëritur në mes vete (të mos i dëgjojë kush).

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ

‘En la jedhulennehal-jewme ‘alejkum miskinun

Të mos lejojnë të afrohet sot në të asnjë i varfër.

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ

Wegadew ‘ala herdin kadirine

Dhe vazhduan herët në atë qëllimin e përcaktuar të tyre.

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ

Felemma re’ewha kalu ‘inna ledallune

E kur e panë atë, thanë: "S'ka dyshim, ne kemi humbur (rrugën)".

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

Bel nehnu mehrumune

Jo, (nuk kemi humbur rrugën) por paskemi mbetur pa të!

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ

Kale ‘ewsetuhum ‘elem ‘ekul lekum lewla tusebbihune

Ai më i maturi prej tyre tha: "A nuk ju thashë përse nuk e përmendi Zotin?"

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

Kalu subhane rabbina ‘inna kunna dhalimine

Atëherë ata thanë: "I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të padrejtë"

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ

Fe’ekbele ba’duhum ‘ala ba’din jetelawemune

Dhe u kthyen e po e qortojnë njëri-tjetrin.

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

Kalu ja wejlena ‘inna kunna tagine

Thanë: "Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!"