68. Kalem · ajete 27–32

سورة الـقـلـم
27

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

Bel nehnu mehrumune

Jo, (nuk kemi humbur rrugën) por paskemi mbetur pa të!

28

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ

Kale ‘ewsetuhum ‘elem ‘ekul lekum lewla tusebbihune

Ai më i maturi prej tyre tha: "A nuk ju thashë përse nuk e përmendi Zotin?"

29

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ

Kalu subhane rabbina ‘inna kunna dhalimine

Atëherë ata thanë: "I pafajshëm është Zoti ynë, ne ishim të padrejtë"

30

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ

Fe’ekbele ba’duhum ‘ala ba’din jetelawemune

Dhe u kthyen e po e qortojnë njëri-tjetrin.

31

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ

Kalu ja wejlena ‘inna kunna tagine

Thanë: "Të mjerët ne, vërtet ne ishim jashtë rrugës!"

32

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ

‘Asa rebbuna ‘en jubdilena hajræn minha ‘inna ‘ila rabbina ragibune

Shpresohet se Zoti ynë do të na e zëvendësojë me ndonjë edhe më të mirë se ai; ne vetëm tek Zoti ynë mbajmë shpresën.