69. Haka · ajete 11–16

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ

‘Inna lemma tegal-ma’u hemelnakum fil-xharijeti

Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ

Linexh’aleha lekum tedhkireten we ta’ijeha ‘udhunun wa’ijetun

Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë veshët që janë përkujtues.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ

Fe’idha nufiha fi es-suri nefhatun wahidetun

E kur të fryhet në surë një e fryme.

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ

We humiletil-’erdu wel-xhibalu fedukketa dekketen wahideten

Dhe të ngrihen toka e kodrat e t'i mëshojnë njëra-tjetrës me një të goditur.

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

Fejewme’idhin weka’atil-waki’atu

Në atë kohë ndodh e vërteta (kijameti).

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ

We enshekkati es-sema’u fehije jewme’idhin we ehijetun

E qielli çahet, pse ai atë ditë është i rraskapitur.