69. Haka · ajete 22–27

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ

Fi xhennetin ‘alijetin

Në një xhennet të lartë.

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ

Kutufuha danijetun

Pemët e tij i ka krejt afër.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ

Kulu we eshrebu heni’æn bima ‘esleftum fil-’ejjamil-halijeti

(E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e përgatitët këtë.

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ

We ‘emma men ‘utije kitabehu bishimalihi fejekulu ja lejteni lem ‘ute kitabih

Ndërkaq, kujt i jepen librat e vet nga e majta e tij, ai thotë: "O i mjeri unë, të mos më jepej fare libri im."

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ

We lem ‘edri ma hisabih

Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ

Ja lejteha kanetil-kadijete

Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm për mua.