69. Haka · ajete 24–37

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ

Kulu we eshrebu heni’æn bima ‘esleftum fil-’ejjamil-halijeti

(E thuhet) Hani e pini shijshëm, ngase në ditët e kaluara ju e përgatitët këtë.

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ

We ‘emma men ‘utije kitabehu bishimalihi fejekulu ja lejteni lem ‘ute kitabih

Ndërkaq, kujt i jepen librat e vet nga e majta e tij, ai thotë: "O i mjeri unë, të mos më jepej fare libri im."

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ

We lem ‘edri ma hisabih

Dhe të mos dijsha fare se çka është llogaria ime.

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ

Ja lejteha kanetil-kadijete

Ah, sikur të kishte qenë ajo (vdekja e parë) mbarim i amshueshëm për mua.

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ

Ma ‘egna ‘anni malih

Pasuria ime nuk më bëri fare dobi.

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ

Heleke ‘anni sultanih

U hoq prej meje çdo kompetencë imja.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

Hudhuhu fegulluhu

U thuhet zebanive: Kapeni atë, vëndojani prangat!

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ

Thummel-xhehime selluhu

Pastaj atë futeni në xhehennem...

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ

Thumme fi silsiletin dher’uha seb’une dhira’æn faslukuhu

Mandej lidheni atë me një zinxhirë të gjatë shtatëdhjetë kutë.

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ

‘Innehu kane la ju’uminu billahil-’adhimi

Se ai ka qenë që nuk besoi All-llahun e madhëruar.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

We la jehuddu ‘ala ta’amil-miskini

Ai nuk nxiste për t'i ushqyer të varfërit.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ

Felejse lehul-jewme hahuna hemimun

Ai sot nuk ka këtu ndonjë mik.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ

We la ta’amun ‘illa min gislinin

As ushqim tjetër përveç të të shplarave.

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ

La je’kuluhu ‘illal-hati’une

Që atë nuk e ha kush, pos mëkatarëve.