69. Haka · ajete 6–18

سورة الـحاقّـة
6

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ

We ‘emma ‘adun fe’uhliku birihin serserin ‘atijetin

Ndërsa Adi është shkatërruar me një erë të fortë, të pakufishme.

7

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ

Sehhareha ‘alejhim seb’a lejalin we themanijete ‘ejjamin husumæn feteral-kawme fiha ser’a ke’ennehum ‘a’xhazu nehlin hawijetin

Atë Ai e lëshoi kundër tyre shtatë net e tetë ditë rresht, kur i shihje njerëzit në to të rrëzuar si të ishin trupa hurmash të zgavëruara.

8

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ

Fehel tera lehum min bakijetin

A e sheh prej tyre ndonjë që ka mbetur?

9

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ

We xha’e fir’awnu we men kablehu wel-mu’utefikatu bil-hati’eti

Erdhi faraoni dhe ata që ishin para tij si dhe të përmbysurit (fshatrat e popullit të Lutit), me punë të gabuara.

10

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً

Fe’asew resule rabbihim fe’ehadhehum ‘ehdheten rabijeten

Ata kundërshtuan të dërguarin e Zotit të tyre, e Ai i dënoi ata me një dënim edhe më të madh (prej dënimeve të mëparshme).

11

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ

‘Inna lemma tegal-ma’u hemelnakum fil-xharijeti

Pasi që uji pat vërshuar, Ne ju bartëm në anije.

12

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ

Linexh’aleha lekum tedhkireten we ta’ijeha ‘udhunun wa’ijetun

Për ta bërë atë (ngjarje) përkujtim për ju dhe për ta ruajtur atë veshët që janë përkujtues.

13

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ

Fe’idha nufiha fi es-suri nefhatun wahidetun

E kur të fryhet në surë një e fryme.

14

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ

We humiletil-’erdu wel-xhibalu fedukketa dekketen wahideten

Dhe të ngrihen toka e kodrat e t'i mëshojnë njëra-tjetrës me një të goditur.

15

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

Fejewme’idhin weka’atil-waki’atu

Në atë kohë ndodh e vërteta (kijameti).

16

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ

We enshekkati es-sema’u fehije jewme’idhin we ehijetun

E qielli çahet, pse ai atë ditë është i rraskapitur.

17

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ

Wel-meleku ‘ala ‘erxha’iha we jehmilu ‘arshe rabbike fewkahum jewme’idhin themanijetun

Dhe engjëjt qëndrojnë në skajet (anët) e tij, e atë ditë tetë (engjëj) e bartin mbi vete Arshin e Zotit tënd.

18

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ

Jewme’idhin tu’redune la tehfa minkum hafijetun

Atë ditë ju do të ekspozoheni (para Zotit), duke mos mbetur fshehtë asnjë sekret juaji.