وَقَالَ مُوسَىٰ يَٰفِرۡعَوۡنُ إِنِّي رَسُولٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
We kale musa ja fir’awnu ‘inni resulun min rabbil-’alemine
Musai tha: O faraon, s'ka dyshim, unë jam i dërguar prej Zotit të botëve".
7. Araf · ajete 104–110
سورة الأعرافحَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّۚ قَدۡ جِئۡتُكُم بِبَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَرۡسِلۡ مَعِيَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ
Hekikun ‘ala ‘en la ‘ekule ‘ala Ellahi ‘illal-hekka kad xhi’tukum bibejjinetin min rabbikum fe’ersil ma’i beni ‘isra’ile
"Është dinjitet për mua ta them për All-llahun vetëm të vërtetën. Unë u kam ardhur me argumente nga Zoti juaj, lejoi pra beni israilët të vijnë me mua!
قَالَ إِن كُنتَ جِئۡتَ بِـَٔايَةٖ فَأۡتِ بِهَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
Kale ‘in kunte xhi’te bi’ajetin fe’ti biha ‘in kunte mine es-sadikine
Ai (faraoni) tha: "Nëse ke ardhur me ndonjë argument dhe nëse je ai që thua, na trego pra atë argument".
فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ
Fe’elka ‘asahu fe’idha hije thu’banun mubinun
Ai (Musai) e hodhi shkopin e vet, kur ja, u shfaq gjarpër i vërtetë.
وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ
We neze’a jedehu fe’idha hije bejda’u lilnnadhirine
Dhe e nxori dorën e vet, kur qe, për shikuesit dritë e bardhë.
قَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ
Kalel-mele’u min kawmi fir’awne ‘inne hadha lesahirun ‘alimun
Rrethi i parisë nga populli i faraonit tha: "Ky nuk është tjetër pos një magjistar i përsosur".
يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُمۡۖ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ
Juridu ‘en juhrixhekum min ‘erdikum femadha te’murune
Ai dëshiron t'ju nxjerrë prej tokës suaj: "E çka më urdhëroni (propozoni ju)?"
