7. Araf · ajete 115–119

قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ نَحۡنُ ٱلۡمُلۡقِينَ

Kalu ja musa ‘imma ‘en tulkije we ‘imma ‘en nekune nehnul-mulkine

Ata (magjistarët) thanë: "O Musa, (zgjidh) ose do të hedhish ti, ose ne po hedhim?"

قَالَ أَلۡقُواْۖ فَلَمَّآ أَلۡقَوۡاْ سَحَرُوٓاْ أَعۡيُنَ ٱلنَّاسِ وَٱسۡتَرۡهَبُوهُمۡ وَجَآءُو بِسِحۡرٍ عَظِيمٖ

Kale ‘elku felemma ‘elkaw seheru ‘a’june en-nasi we esterhebuhum we xha’u bisihrin ‘adhimin

Ai (Musai) tha: "Hidhni ju"! E kur hodhën ata (shkopinj e litarë), magjepsën sytë e njerëzve, i frikësuan ata dhe sollën një magji të madhe.

۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَلۡقِ عَصَاكَۖ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

We ‘ewhejna ‘ila musa ‘en ‘elki ‘asake fe’idha hije telkafu ma je’fikune

E Ne e frymëzuam Musain (duke i thënë): "Hidhe shkopin tënd!" Kur qe, ai gëlltiste atë që kishin magjepsur.

فَوَقَعَ ٱلۡحَقُّ وَبَطَلَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

Feweka’al-hekku we betele ma kanu ja’melune

Atëherë u dëshmua e vërteta dhe u zhduk ajo që kishin përgatitur.

فَغُلِبُواْ هُنَالِكَ وَٱنقَلَبُواْ صَٰغِرِينَ

Fegulibu hunalike we enkalebu sagirine

Aty u mundën ata (magjistarët dhe faraoni) dhe u kthyen të poshtëruar.