70. Mearixh · ajete 17–22

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ

Ted’u men ‘edbere we tewella

Që e thërret (tërheq prej vetes) atë që është zbrapsur e larguar (prej besimit).

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ

We xheme’a fe’ew’a

Dhe që ka tubuar (pasuri) dhe e ka ruajtur (fshehur).

۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا

‘Innel-’insane hulika helu’æn

Është e vërtetë se njeriu është i prirur të jetë i padurueshëm.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا

‘Idha messehu esh-sherru xhezu’æn

Pse kur e godet ndonjë e keqe, ai ankohet së tepërmi.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا

We ‘idha messehul-hajru menu’æn

Ndërkaq, kur e gjen e mira, ai bëhet tepër koprrac.

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ

‘Illal-muselline

Përveç atyre që falen,