70. Mearixh · ajete 4–10

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ

Ta’ruxhul-mela’iketu we er-ruhu ‘ilejhi fi jewmin kane mikdaruhu hamsine ‘elfe senetin

Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjat pesëdhjetë mijë vjet (ose lartësia e atyre shkallëve është pesëdhjetë mijë vjet).

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا

Fasbir sebræn xhemilæn

Ti pra, duro me një durim pa ankesë (të mirë).

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا

‘Innehum jerewnehu ba’idæn

Atyre u duket ai larg,

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا

We nerahu karibæn

Kurse Neve ai na duket afër.

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

Jewme tekunu es-sema’u kalmuhli

Dita kur qielli të bëhet si kallai i shkrirë.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

We tekunul-xhibalu kal’ihni

Kodrat të bëhen si leshi i lënurur.

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا

We la jes’elu hemimun hemimæn

Dhe asnjë mik nuk pyet për mikun.