70. Mearixh · ajete 4–13

سورة الـمعارج
4

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ

Ta’ruxhul-mela’iketu we er-ruhu ‘ilejhi fi jewmin kane mikdaruhu hamsine ‘elfe senetin

Atje ngjiten engjëjt dhe shpirti (Xhibrili) në një ditë që zgjat pesëdhjetë mijë vjet (ose lartësia e atyre shkallëve është pesëdhjetë mijë vjet).

5

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا

Fasbir sebræn xhemilæn

Ti pra, duro me një durim pa ankesë (të mirë).

6

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا

‘Innehum jerewnehu ba’idæn

Atyre u duket ai larg,

7

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا

We nerahu karibæn

Kurse Neve ai na duket afër.

8

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ

Jewme tekunu es-sema’u kalmuhli

Dita kur qielli të bëhet si kallai i shkrirë.

9

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ

We tekunul-xhibalu kal’ihni

Kodrat të bëhen si leshi i lënurur.

10

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا

We la jes’elu hemimun hemimæn

Dhe asnjë mik nuk pyet për mikun.

11

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ

Jubesserunehum jeweddul-muxhrimu lew jeftedi min ‘adhabi jewmi’idhin bibenihi

Edhe pse ata shihen ndërmjet vete (edhe njihen, por ikin prej njëri-tjetrit). Krimineli dëshiron sikur të kishte paguar dënimin e asaj dite me bijtë e vet.

12

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ

We sahibetihi we ‘ehihi

Dhe me gruan e vet dhe me vëllain e vet.

13

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ

We fesiletihi elleti tu’uwjhi

Edhe me të afërmit e tij që ai te ata mbështetej.