72. Xhin · ajete 4–6

وَأَنَّهُۥ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطٗا

We ‘ennehu kane jekulu sefihuna ‘ala Ellahi shetetæn

S'ka dyshim se ai mendjelehti jonë fliste të pavërteta ndaj All-llahut.

وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن تَقُولَ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا

We ‘enna dhenenna ‘en len tekulel-’insu wel-xhinnu ‘ala Ellahi kedhibæn

Ndërsa ne kemi pas menduar se as njerëzit, as xhinët nuk flasin gënjeshtra përkitazi me All-llahun,

وَأَنَّهُۥ كَانَ رِجَالٞ مِّنَ ٱلۡإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٖ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَزَادُوهُمۡ رَهَقٗا

We ‘ennehu kane rixhalun minel-’insi ja’udhune birixhalin minel-xhinni fezaduhum rehekæn

Dhe se ka pasur burra prej njerëzve, që kërkonin ndihmë prej disa xhinëve dhe ashtu ua shtonin atyre edhe më shumë arrogancën.