73. Muzemil · ajete 10–14

وَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهۡجُرۡهُمۡ هَجۡرٗا جَمِيلٗا

We esbir ‘ala ma jekulune we ehxhurhum hexhræn xhemilæn

Dhe ki durim ndaj asaj që të thonë dhe largohu atyre i matur.

وَذَرۡنِي وَٱلۡمُكَذِّبِينَ أُوْلِي ٱلنَّعۡمَةِ وَمَهِّلۡهُمۡ قَلِيلًا

We dherni wel-mukedhdhibine ‘uli en-na’meti we mehhilhum kalilæn

Dhe më lë Mua për ata gënjeshtarët pasanikë, dhe jepu atyre pak afat.

إِنَّ لَدَيۡنَآ أَنكَالٗا وَجَحِيمٗا

‘Inne ledejna ‘enkalæn we xhehimæn

Se me të vërtetë te Ne ka pranga e zjarr.

وَطَعَامٗا ذَا غُصَّةٖ وَعَذَابًا أَلِيمٗا

We ta’amæn dha gussetin we ‘adhabæn ‘elimæn

Edhe ushqim që nuk gëlltitet edhe dënim të dhembshëm.

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلۡجِبَالُ كَثِيبٗا مَّهِيلًا

Jewme terxhuful-’erdu wel-xhibalu we kanetil-xhibalu kethibæn mehilæn

Atë ditë kur toka e kodrat të dridhen, e kodrat bëhen rërë rrëshqitëse.