74. Mudethir · ajete 41–53

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ

‘Anil-muxhrimine

Përkitazi me kriminelët (e u thonë):

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ

Ma selekekum fi sekare

"Çka u solli juve në Sekar?"

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ

Kalu lem neku minel-muselline

"Ata thonë: "Nuk kemi qenë prej atyre që faleshin (që bënin namaz);"

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ

We lem neku nut’imul-miskine

Nuk kemi qenë që ushqyenim të varfërit;

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ

We kunna nehudu me’al-ha’idine

Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ

We kunna nukedhdhibu bijewmi ed-dini

Dhe kemi qenë që nuk e besonim ditën e gjykimit.

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ

Hetta ‘etanal-jekinu

"Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!"

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ

Fema tenfa’uhum shefa’atu esh-shafi’ine

E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ

Fema lehum ‘anit-tedhkireti mu’ridine

Po çka kishin ata që largoheshin prej këshillës (Kur'anit)?

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ

Ke’ennehum humurun mustenfiretun

Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ

Ferret min kasweretin

Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ

Bel juridu kullu emri’in minhum ‘en ju’uta suhufæn muneshshereten

Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t'i jepej libër i posaçëm (i hapët, i qartë).

كـَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

Kella bel la jehafunel-’ahirete

E jo! Por ata janë që nuk i frikësohen botës tjetër.