وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ
We kunna nehudu me’al-ha’idine
Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ
We kunna nehudu me’al-ha’idine
Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ
We kunna nukedhdhibu bijewmi ed-dini
Dhe kemi qenë që nuk e besonim ditën e gjykimit.
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ
Hetta ‘etanal-jekinu
"Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!"
فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ
Fema tenfa’uhum shefa’atu esh-shafi’ine
E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,
فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ
Fema lehum ‘anit-tedhkireti mu’ridine
Po çka kishin ata që largoheshin prej këshillës (Kur'anit)?
كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ
Ke’ennehum humurun mustenfiretun
Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).
فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ
Ferret min kasweretin
Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).
بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ
Bel juridu kullu emri’in minhum ‘en ju’uta suhufæn muneshshereten
Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t'i jepej libër i posaçëm (i hapët, i qartë).
كـَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
Kella bel la jehafunel-’ahirete
E jo! Por ata janë që nuk i frikësohen botës tjetër.
كـَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ
Kella ‘innehu tedhkiretun
Dhe jo! Se ai (Kur'ani) është këshillë e lartë.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
Femen sha’e dhekerehu
E kush do, këshillohet me të.
Faqja hapet pastaj si aplikacion, pa shiritin e shfletuesit.