74. Mudethir · ajete 47–52

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ

Hetta ‘etanal-jekinu

"Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!"

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ

Fema tenfa’uhum shefa’atu esh-shafi’ine

E tanimë, atyre nuk u bën dobi ndërmjetësimi i ndërmjetësuesve,

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ

Fema lehum ‘anit-tedhkireti mu’ridine

Po çka kishin ata që largoheshin prej këshillës (Kur'anit)?

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ

Ke’ennehum humurun mustenfiretun

Ata ishin si gomarë të trembur (të egër).

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ

Ferret min kasweretin

Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ

Bel juridu kullu emri’in minhum ‘en ju’uta suhufæn muneshshereten

Veç kësaj, secili prej tyre dëshironte t'i jepej libër i posaçëm (i hapët, i qartë).