76. Insan · ajete 1–4

هَلۡ أَتَىٰ عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ حِينٞ مِّنَ ٱلدَّهۡرِ لَمۡ يَكُن شَيۡـٔٗا مَّذۡكُورًا

Hel ‘eta ‘alel-’insani hinun mine ed-dehri lem jekun shej’æn medhkuræn

Vërtet ka kaluar një periudhë kohore, që njeriu nuk ekzistonte fare si një diçka i përmendur.

إِنَّا خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن نُّطۡفَةٍ أَمۡشَاجٖ نَّبۡتَلِيهِ فَجَعَلۡنَٰهُ سَمِيعَۢا بَصِيرًا

‘Inna haleknal-’insane min nutfetin ‘emshaxhin nebtelihi fexhe’alnahu semi’æn besiræn

Ne e krijuam njeriun prej një uji të bashkëdyzuar për ta sprovuar atë, andaj e bëmë të dëgjojë e të shohë.

إِنَّا هَدَيۡنَٰهُ ٱلسَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرٗا وَإِمَّا كَفُورًا

‘Inna hedejnahu es-sebile ‘imma shakiræn we ‘imma kefuræn

Ne e udhëzuam atë në rrugë të drejtë, e ai do të jetë: mirënjohës ose përbuzës.

إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ سَلَٰسِلَاْ وَأَغۡلَٰلٗا وَسَعِيرًا

‘Inna ‘a’tedna lilkafirine selasilæn we ‘eglalæn we sa’iræn

Ne për jobesimtarët kemi përgatitur zinxhirë, pranga e zjarr.