76. Insan · ajete 16–21

سورة الإنسان
16

قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٖ قَدَّرُوهَا تَقۡدِيرٗا

Kawarire min fiddetin kadderuha tekdiræn

Të tejdukshme nga argjendti që ata (shërbëtorët) i përcaktuan të jenë sa duhet (të mëdha o të vogla).

17

وَيُسۡقَوۡنَ فِيهَا كَأۡسٗا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا

We juskawne fiha ke’sæn kane mizaxhuha zenxhebilæn

Dhe u jepet të pijnë aty gota të verës të përzier me zenxhebilë (bimë aromatike).

18

عَيۡنٗا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلۡسَبِيلٗا

‘Ajnæn fiha tusemma selsebilæn

(nga) Burim aty që quhet selsebil (i lehtë në të pimë).

19

۞ وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا

We jetufu ‘alejhim wildanun muhalledune ‘idha re’ejtehum hesibtehum lu’ulu’uæn menthuræn

Dhe atyre u sillen për shërbim djelmosha që përherë janë të tillë sa që kur t'i kundrosh të duken si margaritarë të derdhur.

20

وَإِذَا رَأَيۡتَ ثَمَّ رَأَيۡتَ نَعِيمٗا وَمُلۡكٗا كَبِيرًا

We ‘idha re’ejte themme re’ejte na’imæn we mulkæn kebiræn

Dhe kur të shikosh aty, sheh begati të mëdha e zotërim (pronë, pasuri) të madh.

21

عَٰلِيَهُمۡ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضۡرٞ وَإِسۡتَبۡرَقٞۖ وَحُلُّوٓاْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٖ وَسَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ شَرَابٗا طَهُورًا

‘Alijehum thijabu sundusin hudrun we ‘istebrekun we hullu ‘esawire min fiddetin we sekahum rebbuhum sherabæn tehuræn

Kanë të veshura petka mëndafshi të hollë e të gjelbër (atllas) dhe të mëndafshit të trashë (brokat); janë të stolisur me bylyzykë të argjendtë dhe Zoti i tyre u jep të pijnë të pastër.