76. Insan · ajete 21–28

سورة الإنسان
21

عَٰلِيَهُمۡ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضۡرٞ وَإِسۡتَبۡرَقٞۖ وَحُلُّوٓاْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٖ وَسَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ شَرَابٗا طَهُورًا

‘Alijehum thijabu sundusin hudrun we ‘istebrekun we hullu ‘esawire min fiddetin we sekahum rebbuhum sherabæn tehuræn

Kanë të veshura petka mëndafshi të hollë e të gjelbër (atllas) dhe të mëndafshit të trashë (brokat); janë të stolisur me bylyzykë të argjendtë dhe Zoti i tyre u jep të pijnë të pastër.

22

إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمۡ جَزَآءٗ وَكَانَ سَعۡيُكُم مَّشۡكُورًا

‘Inne hadha kane lekum xheza’en we kane sa’jukum meshkuræn

Ky është shpërblim juaji, sepse angazhimi juaj ka qenë i pranishëm.

23

إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ تَنزِيلٗا

‘Inna nehnu nezzelna ‘alejkel-kur’ane tenzilæn

Ne ta shpallëm ty Kur'anin në intervale (pjesë-pjesë).

24

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعۡ مِنۡهُمۡ ءَاثِمًا أَوۡ كَفُورٗا

Fasbir lihukmi rabbike we la tuti’ minhum ‘athimæn ‘ew kefuræn

Andaj ti bëhu i durueshëm deri në vendimin e Zotit tënd e mos dëgjo as mëkatarë, as jobesimtarë.

25

وَٱذۡكُرِ ٱسۡمَ رَبِّكَ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلٗا

We edhkur esme rabbike bukreten we ‘esilæn

Adhuroje Zotin tënd mëngjes e mbrëmje.

26

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَٱسۡجُدۡ لَهُۥ وَسَبِّحۡهُ لَيۡلٗا طَوِيلًا

We minel-lejli fasxhud lehu we sebbihhu lejlæn tewilæn

Dhe falu për hir të Tij në një kohë të natës, mandej adhuroje Atë edhe natën më gjatë.

27

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمۡ يَوۡمٗا ثَقِيلٗا

‘Inne ha’uula’ juhibbunel-’axhilete we jedherune wera’ehum jewmæn thekilæn

Vërtet, ata (idhujtarët) e duan shumë këtë jetë dhe e zënë asgjë ditën e rëndë që i pret.

28

نَّحۡنُ خَلَقۡنَٰهُمۡ وَشَدَدۡنَآ أَسۡرَهُمۡۖ وَإِذَا شِئۡنَا بَدَّلۡنَآ أَمۡثَٰلَهُمۡ تَبۡدِيلًا

Nehnu haleknahum we shededna ‘esrehum we ‘idha shi’na beddelna ‘emthalehum tebdilæn

Ne i krijuam ata dhe Ne e përsosëm krijimin e tyre, e sikur të duam, Ne i zhdukim ata e sjellim të tjerë më të mirë se ata.