76. Insan · ajete 25–27

وَٱذۡكُرِ ٱسۡمَ رَبِّكَ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلٗا

We edhkur esme rabbike bukreten we ‘esilæn

Adhuroje Zotin tënd mëngjes e mbrëmje.

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَٱسۡجُدۡ لَهُۥ وَسَبِّحۡهُ لَيۡلٗا طَوِيلًا

We minel-lejli fasxhud lehu we sebbihhu lejlæn tewilæn

Dhe falu për hir të Tij në një kohë të natës, mandej adhuroje Atë edhe natën më gjatë.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمۡ يَوۡمٗا ثَقِيلٗا

‘Inne ha’uula’ juhibbunel-’axhilete we jedherune wera’ehum jewmæn thekilæn

Vërtet, ata (idhujtarët) e duan shumë këtë jetë dhe e zënë asgjë ditën e rëndë që i pret.