76. Insan · ajete 27–29

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمۡ يَوۡمٗا ثَقِيلٗا

‘Inne ha’uula’ juhibbunel-’axhilete we jedherune wera’ehum jewmæn thekilæn

Vërtet, ata (idhujtarët) e duan shumë këtë jetë dhe e zënë asgjë ditën e rëndë që i pret.

نَّحۡنُ خَلَقۡنَٰهُمۡ وَشَدَدۡنَآ أَسۡرَهُمۡۖ وَإِذَا شِئۡنَا بَدَّلۡنَآ أَمۡثَٰلَهُمۡ تَبۡدِيلًا

Nehnu haleknahum we shededna ‘esrehum we ‘idha shi’na beddelna ‘emthalehum tebdilæn

Ne i krijuam ata dhe Ne e përsosëm krijimin e tyre, e sikur të duam, Ne i zhdukim ata e sjellim të tjerë më të mirë se ata.

إِنَّ هَٰذِهِۦ تَذۡكِرَةٞۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلٗا

‘Inne hedhihi tedhkiretun femen sha’e ettehadhe ‘ila rabbihi sebilæn

Vërtet, këto janë një këshillë, e kush do e merr rrugën që e çon te Zoti i tij.