76. Insan · ajete 8–21

سورة الإنسان
8

وَيُطۡعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسۡكِينٗا وَيَتِيمٗا وَأَسِيرًا

We jut’imunet-ta’ame ‘ala hubbihi miskinæn we jetimæn we ‘esiræn

Ata janë që për hir të Tij u japin ushqim të varfërve, jetimëve dhe të zënëve robër.

9

إِنَّمَا نُطۡعِمُكُمۡ لِوَجۡهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمۡ جَزَآءٗ وَلَا شُكُورًا

‘Innema nut’imukum liwexhhi Ellahi la nuridu minkum xheza’en we la shukuræn

Ne po ju ushqejmë vetëm për hir të All-llahut dhe prej jush nuk kërkojmë ndonjë shpërblim e as falënderim.

10

إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوۡمًا عَبُوسٗا قَمۡطَرِيرٗا

‘Inna nehafu min rabbina jewmæn ‘abusæn kamteriræn

Ne i frikësohemi (dënimit të) Zotit tonë në një ditë që fytyrat i bën të zymta dhe është shumë e vështirë.

11

فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمِ وَلَقَّىٰهُمۡ نَضۡرَةٗ وَسُرُورٗا

Fewekahumu Ellahu sherre dhalikel-jewmi we lekkahum nedreten we sururæn

Po All-llahu i ruajti ata prej sherrit të asaj dite dhe u dhuroi shkëlqim në fytyra e gëzim të madh.

12

وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُواْ جَنَّةٗ وَحَرِيرٗا

We xhezahum bima seberu xhenneten we heriræn

Dhe për shkak se ata duruan, i shpërbleu me xhennet dhe me petka mëndafshi.

13

مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِۖ لَا يَرَوۡنَ فِيهَا شَمۡسٗا وَلَا زَمۡهَرِيرٗا

Mutteki’ine fiha ‘alel-’era’iki la jerewne fiha shemsæn we la zemheriræn

Aty janë të mbështetur në kolltukë dhe aty nuk shohin as diell (vapë) e as të ftohtë.

14

وَدَانِيَةً عَلَيۡهِمۡ ظِلَٰلُهَا وَذُلِّلَتۡ قُطُوفُهَا تَذۡلِيلٗا

We danijeten ‘alejhim dhilaluha we dhullilet kutufuha tedhlilæn

Hijet e tyre (të pemëve) janë afër mbi ta dhe kalaveshët e pemëve janë të qasur shumë afër.

15

وَيُطَافُ عَلَيۡهِم بِـَٔانِيَةٖ مِّن فِضَّةٖ وَأَكۡوَابٖ كَانَتۡ قَوَارِيرَا۠

We jutafu ‘alejhim bi’anijetin min fiddetin we ‘ekwabin kanet kawarire

Dhe atyre u bëhet shërbim me enë të argjendta dhe me gota të tejdukshme.

16

قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٖ قَدَّرُوهَا تَقۡدِيرٗا

Kawarire min fiddetin kadderuha tekdiræn

Të tejdukshme nga argjendti që ata (shërbëtorët) i përcaktuan të jenë sa duhet (të mëdha o të vogla).

17

وَيُسۡقَوۡنَ فِيهَا كَأۡسٗا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا

We juskawne fiha ke’sæn kane mizaxhuha zenxhebilæn

Dhe u jepet të pijnë aty gota të verës të përzier me zenxhebilë (bimë aromatike).

18

عَيۡنٗا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلۡسَبِيلٗا

‘Ajnæn fiha tusemma selsebilæn

(nga) Burim aty që quhet selsebil (i lehtë në të pimë).

19

۞ وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا

We jetufu ‘alejhim wildanun muhalledune ‘idha re’ejtehum hesibtehum lu’ulu’uæn menthuræn

Dhe atyre u sillen për shërbim djelmosha që përherë janë të tillë sa që kur t'i kundrosh të duken si margaritarë të derdhur.

20

وَإِذَا رَأَيۡتَ ثَمَّ رَأَيۡتَ نَعِيمٗا وَمُلۡكٗا كَبِيرًا

We ‘idha re’ejte themme re’ejte na’imæn we mulkæn kebiræn

Dhe kur të shikosh aty, sheh begati të mëdha e zotërim (pronë, pasuri) të madh.

21

عَٰلِيَهُمۡ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضۡرٞ وَإِسۡتَبۡرَقٞۖ وَحُلُّوٓاْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٖ وَسَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ شَرَابٗا طَهُورًا

‘Alijehum thijabu sundusin hudrun we ‘istebrekun we hullu ‘esawire min fiddetin we sekahum rebbuhum sherabæn tehuræn

Kanë të veshura petka mëndafshi të hollë e të gjelbër (atllas) dhe të mëndafshit të trashë (brokat); janë të stolisur me bylyzykë të argjendtë dhe Zoti i tyre u jep të pijnë të pastër.