79. Naziat · ajete 29–37

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

We ‘egteshe lejleha we ‘ehrexhe duhaha

Natën ia errësoi e ditën ia ndriçoi.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

Wel-’erde ba’de dhalike dehaha

E pastaj tokën e sheshoi.

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

‘Ehrexhe minha ma’eha we mer’aha

Dhe prej saj nxori ujin e saj dhe kullosat e saj.

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

Wel-xhibale ‘ersaha

Kurse kodrat ia përforcoi.

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

Meta’æn lekum we li’en’amikum

Si furnizim për ju dhe për kafshët tuaja.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

Fe’idha xha’etit-tammetul-kubra

E kur të vijë vala e madhe (kijameti),

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

Jewme jetedhekkerul-’insanu ma sa’a

Atë ditë njeriu përkujton se çka ka punuar.

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

We burrizetil-xhehimu limen jera

E xhehennemi shfaqet sheshazi për atë që e sheh.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

Fe’emma men tega

E për sa i përket atij që ka tepruar.