79. Naziat · ajete 5–13

سورة الـنازعات
5

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا

Falmudebbirati ‘emræn

Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!

6

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

Jewme terxhufu er-raxhifetu

Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.

7

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

Tetba’uha er-radifetu

Që pas saj pason tjetra.

8

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ

Kulubun jewme’idhin waxhifetun

Atë ditë zemrat janë të tronditura.

9

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ

‘Ebsaruha hashi’atun

Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).

10

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

Jekulune ‘e’inna lemerdudune fil-hafireti

Ata (idhujtarët në Dunja) thonë: "A thua do të bëhemi përsëri kështu si jemi?"

11

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ

‘E’idha kunna ‘idhamæn nehireten

"A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?"

12

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ

Kalu tilke ‘idhæn kerretun hasiretun

Ata thanë: "Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!"

13

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ

Fe’innema hije zexhretun wahidetun

Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje (klithje).