81. Tekvir · ajete 4–12

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ

We ‘idhal-’isharu ‘uttilet

Dhe kur devetë e shtrenjta të lihen pa bari në fushë,

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ

We ‘idhal-wuhushu hushiret

Dhe kur egërsirat të jenë bashkuar (tubuar).

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ

We ‘idhal-biharu suxhxhiret

Dhe kur detet të vlojnë si zjarr i flakëruar,

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ

We ‘idha en-nufusu zuwixhet

Dhe kur shpirtrat të jenë bashkuar.

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ

We ‘idhal-mew’udetu su’ilet

Dhe kur të pyeten ato vajza të varrosura të gjalla,

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ

Bi’ejji dhenbin kutilet

Për çfarë mëkati ato janë mbytur,

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ

We ‘idha es-suhufu nushiret

Dhe kur fletushkat të jenë shpaluar,

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ

We ‘idha es-sema’u kushitet

Dhe kur qielli të jetë hequr,

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ

We ‘idhal-xhehimu su’’iret

Dhe kur xhehennemi të jetë ndezur fort,