89. Fexhr · ajete 17–22

كـَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ

Kella bel la tukrimunel-jetime

Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit bonjakun,

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ

We la tehaddune ‘ala ta’amil-miskini

Nuk cytni njëri-tjetrin për ta ushqyer të varfërin,

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا

We te’kulunet-turathe ‘eklæn lemmæn

Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (pa drejtë).

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا

We tuhibbunel-male hubbæn xhemmæn

Dhe pasurinë e doni së tepërmi.

كـَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا

Kella ‘idha dukketil-’erdu dekkæn dekkæn

Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا

We xha’e rebbuke wel-meleku seffæn seffæn

Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë radhë-radhë!