89. Fexhr · ajete 19–25

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا

We te’kulunet-turathe ‘eklæn lemmæn

Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (pa drejtë).

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا

We tuhibbunel-male hubbæn xhemmæn

Dhe pasurinë e doni së tepërmi.

كـَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا

Kella ‘idha dukketil-’erdu dekkæn dekkæn

Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا

We xha’e rebbuke wel-meleku seffæn seffæn

Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë radhë-radhë!

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

We xhi’e jewme’idhin bixhehenneme jewme’idhin jetedhekkerul-’insanu we ‘enna lehu edh-dhikra

Dhe atë ditë sillet xhehennemi, e atëherë njeriut i bie në mend, e prej nga atij përkujtimi?

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

Jekulu ja lejteni kaddemtu lihejati

E thotë: "Ah, i gjori unë, sikur të isha parapërgatitur për jetën time!"

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ

Fejewme’idhin la ju’adhdhibu ‘adhabehu ‘ehedun

Atë ditë askush nuk mund të dënojë si Ai.