89. Fexhr · ajete 21–28

كـَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا

Kella ‘idha dukketil-’erdu dekkæn dekkæn

Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا

We xha’e rebbuke wel-meleku seffæn seffæn

Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë radhë-radhë!

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

We xhi’e jewme’idhin bixhehenneme jewme’idhin jetedhekkerul-’insanu we ‘enna lehu edh-dhikra

Dhe atë ditë sillet xhehennemi, e atëherë njeriut i bie në mend, e prej nga atij përkujtimi?

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي

Jekulu ja lejteni kaddemtu lihejati

E thotë: "Ah, i gjori unë, sikur të isha parapërgatitur për jetën time!"

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ

Fejewme’idhin la ju’adhdhibu ‘adhabehu ‘ehedun

Atë ditë askush nuk mund të dënojë si Ai.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ

We la juthiku wethakahu ‘ehedun

Dhe askush si Ai nuk mund të lidhë me pranga.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ

Ja ‘ejjetuha en-nefsul-mutme’innetu

O ti shpirt i bindur plotësisht!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ

Erxhi’i ‘ila rabbiki radijeten merdijeten

Kthehu te Zoti yt i vetëkënaqur e i pranuar!