90. Beled · ajete 14–17

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ

‘Ew ‘it’amun fi jewmin dhi mesgabetin

Ose dhënia e ushqimit në kohën kur mbretëron uria:

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ

Jetimæn dha mekrebetin

Ndonjë jetimi që është i afërt,

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ

‘Ew miskinæn dha metrebetin

Ose ndonjë të varfëri që e ka molisur varfëria.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ

Thumme kane minel-ledhine ‘amenu we tewasew bis-sebri we tewasew bil-merhemeti

E pastaj të bëhej prej atyre që besuan, që këshilluan njëri-tjetrin për durim dhe që këshilluan për mëshirë (për ndihmë).