90. Beled · ajete 16–20

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ

‘Ew miskinæn dha metrebetin

Ose ndonjë të varfëri që e ka molisur varfëria.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ

Thumme kane minel-ledhine ‘amenu we tewasew bis-sebri we tewasew bil-merhemeti

E pastaj të bëhej prej atyre që besuan, që këshilluan njëri-tjetrin për durim dhe që këshilluan për mëshirë (për ndihmë).

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

‘Ula’ike ‘eshabul-mejmeneti

Të tillët janë të zotët e anës së djathtë.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

Wel-ledhine keferu bi’ajatina hum ‘eshabul-mesh’emeti

Ndërsa ata që nuk i besuan argumentet Tona, ata janë të të majtës.

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ

‘Alejhim narun mu’usedetun

Kundër tyre është zjarri i mbyllur.